USTALIĆ HIERARCHIĘ CZ. II

Oczywiście, im bardziej się w danym przedmiocie specjalizujemy, tym mniejsze powinny być oka naszej sieci. Pojęcie ważności danej informacji czy obserwacji jest bardzo względne. Co dla jednego jest szczegółem bez znaczenia, może być rewelacją dla kogoś innego. Jeśli wielcy pisarze zdumiewają pamięcią, to między innymi dlatego, że tak wiele rzeczy jest dla nich ważnych – rjich nenufaru na wodzie czy żółwia po szosie, chustki kobiet na wsi w niedzielę, barwa głosu uszczęśliwionego chłopca czy rysunek ust cierpiącej staruszki. Po drugiej stronie – także czytelnicy są różni. Dla jednych ważna jest tylko akcja i sceny miłosne i nic innego z powieści powtórzyć nie potrafią, innych zajmuje także charakterystyką postaci, jeszcze innych filozoficzne lub społeczne problemy. A więc powtórzmy: „co człowiek – to pamięć”.

Czytaj dalej USTALIĆ HIERARCHIĘ CZ. II

NADZIEJA DLA ALKOHOLIKÓW CZ. II

Bojaźliwość, wrażliwość na zagrożenie, mogą mieć istotne znaczenie w zrozumieniu zachowań alkoholika. Jest całkiem możliwe, że używa on alkoholu próbując zrównoważyć swój układ psychofizyczny. Poprawa wyobrażenia o sobie i zdolności radzenia sobie z lękami wydaje się być znaczącą alternatywą ucieczki w alkohol.

Czytaj dalej NADZIEJA DLA ALKOHOLIKÓW CZ. II

Odbicie pamięciowe zamierzone – kontynuacja

Jeżeli w materiale, szczególnie w materiale nie związanym treściowo w jedną całość, znajdują się składniki bardzo podobne, to w samorzutnym odbiciu pamięciowym materiału najczęściej brak jest któregoś z nich, podczas gdy w zamierzonym odbiciu są one najczęściej wyodrębnione jako oddzielne składniki.

Czytaj dalej Odbicie pamięciowe zamierzone – kontynuacja

Rozwiązywanie testu

Test składał się z siedmiu zadań: Pierwsze z nich zawierało zachętę do dokonania zmian w całości programów nauczania w wypadku niczym nie krępowanej swobody do takiego działania. Zadanie drugie dotyczyło planowania programów nauczania w „awaryjnej” i wyjątkowo trudnej sytuacji społecznej. Zadanie trzecie kazało zastanowić się nad doborem przedmiotów nauczania lub informacji absolutnie niezbędnych do wszelkiego przygotowania zawodowego. Zadanie czwarte wymagało odpowiedzi na pytanie, jakie treści nauczania są absolutnie niezbędne ze względu na nowoczesne życie kulturalne. Zadanie piąte wymagało rangowego ułożenia składników programów nauczania w razie konieczności skrócenia czasu nauczania szkolnego. Domyślnie zawarte było w nim przypuszczenie, że to co w takim wypadku w programach utrzymałoby się, jest w przekonaniu osoby, rozwiązującej test, bezwzględnie konieczne. Zadania szóste i siódme wymagały zajęcia postawy – żeby tak rzec – umiarkowanie reformistycznej, a w ślad za nią pomyślenia nad jakąś drobną reformą programów w postaci jakiejś innowacji lub jakiegoś skreślenia przedmiotu mało ważnego lub jego części.

Czytaj dalej Rozwiązywanie testu

Osady bagienne

Bagna tworzą się w zagłębieniach terenu zbyt płytkich, by utworzyły się w nich jeziora, zwłaszcza w warunkach klimatycznych sprzyjających rozwojowi roślinności. Często bagna mogą być stadium zanikowym jezior (bagna limniczne) lub lagun. Niekiedy stanowią brzegowe części większych zbiorników wodnych. Cechą nagromadzających się w bagnach osadów jest duży udział obumierającej roślinności autochtonicznej lub nanoszonej z pobliskich obszarów — allochtonicznej. Obumarły materiał roślinny ulega w tych osadach przeobrażeniu w torf, a następnie w węgiel brunatny i kamienny. Z akumulacją bagienną związane są osady zasobne w wiwłanit Fe2+POJ2 • 8H2O i syderyt Fe2+CO3 tworzące się w strefach pozbawionych tlenu, a także osady wodorotlenku żelazowego (ruda bagienna, ruda darniowa), tworzące się w przypadku zasobności wód w tlen. Pospolicie powstają tu drobnoziarniste osady ilaste, mułki, a także piaski. Te ostatnie bywają związane z akumulacją eoliczną. W przypadku powolnego i długotrwałego obniżania się obszaru bagiennego może dojść do utworzenia wielopokładowych złóż węgli brunatnych czy kamiennych.

Złożoność istot żywych

Mówienie o budowaniu oprogramowania już się jednak przeżyło. Czas na kolejną zmianę. Jeśli budowane przez nas dzisiaj struktury koncepcyjne są zbyt skomplikowane, żeby można je było z góry dokładnie wyspecyfikować, i zbyt złożone, żeby można je było bezbłędnie budować, to trzeba podejść do tego w zupełnie inny sposób.

Czytaj dalej Złożoność istot żywych

Mój najlepszy rok 1993 – ciąg dalszy

Kilka lat temu nawet zaprenumerowałam czasopismo dla pisarzy, w nadziei że to zmobilizuje mnie do działania, ale doszło do tego, iż każdego miesiąca, kiedy je dostawałam, narastało we mnie poczucie winy i frustracja. Układałam pisma chronologicznie w zgrabny stosik obok łóżka po to, by „w odpowiednim czasie” je przeczytać i udoskonalić swe umiejętności pisarskie oraz zmobilizować się do pracy. Ale ten czas nigdy nie nadszedł.

Czytaj dalej Mój najlepszy rok 1993 – ciąg dalszy

NAWYKI POSTĘPOWANIA MORALNEGO CZ. II

Lidia Stawowska przeprowadziła swe badania w trzech klasach szkoły podstawowej w środowisku robotniczym, a mianowicie w jednej szóstej i w dwóch siódmych równoległych (A i B) w latach 1965-1966: objęła nimi 97 dzieci. Przedmiotem ocen w jej badaniach były cechy następujące: 1) uroda, 2) estetyka ubioru, 3) zainteresowania, 4) pracowitość szkolna (pilność), 5) postępy w nauce i 6) nawyki zachowania się moralnego. Nie uwzględniła inteligencji ogólnej i pozycji ucznia w zespole, co uczynili autorzy innych prac.

Czytaj dalej NAWYKI POSTĘPOWANIA MORALNEGO CZ. II

PODSTAWOWE CZYNNOŚCI W STOSUNKACH MIĘDZYLUDZKICH

We wszelkiego pokroju stosunkach międzyludzkich zaangażowany jest mniej lub więcej cały człowiek, cała jego psychika. Jedynie w stosunkach nader prostych i momentalnych, fakt ten może uchodzić uwadze obserwatora. Znaczy to, że w zasadzie tak samo, jak w kontakcie z rzeczami, zjawiskami przyrody, roślinami, zwierzętami, krajobrazami itp. w grę wchodzą czynności poznawcze, uczucia i – w rezultacie – jakieś czynności moto- ryczne. Co prawda, zachodzi tu niemała różnica. Wymienione czynności odnoszą się do ludzi, jako istot działających, jako osobowości. Czy sobie zdajemy z tego sprawę wyraźnie czy nie (czy tylko „marginesowo”) wiemy, że człowiek zauważany jest osobą, że może również nas obserwować, może wobec nas doznawać jakichś uczuć, zajmować w ślad za tym jakąś postawę, ostatecznie zaś w stosunku do nas – tak czy owak – zadziałać. Mało tego. Wiemy również – chociaż i z tego nie zdajemy sobie sprawy wyraźnie, że ludzie otaczający nas, mogą odegrać jakąś rolę w realizacji naszych potrzeb i odpowiednich przedsięwzięć. Ściślej – mogą być pomocni lub stanowić przeszkodę.

Czytaj dalej PODSTAWOWE CZYNNOŚCI W STOSUNKACH MIĘDZYLUDZKICH