Szukasz kursu specjalistycznego z BHP, SEP lub kursu na spawcza? Kurs edukacyjny!

Rozwiązywanie testu

Test składał się z siedmiu zadań: Pierwsze z nich zawierało zachętę do dokonania zmian w całości programów nauczania w wypadku niczym nie krępowanej swobody do takiego działania. Zadanie drugie dotyczyło planowania programów nauczania w „awaryjnej” i wyjątkowo trudnej sytuacji społecznej. Zadanie trzecie kazało zastanowić się nad doborem przedmiotów nauczania lub informacji absolutnie niezbędnych do wszelkiego przygotowania zawodowego. Zadanie czwarte wymagało odpowiedzi na pytanie, jakie treści nauczania są absolutnie niezbędne ze względu na nowoczesne życie kulturalne. Zadanie piąte wymagało rangowego ułożenia składników programów nauczania w razie konieczności skrócenia czasu nauczania szkolnego. Domyślnie zawarte było w nim przypuszczenie, że to co w takim wypadku w programach utrzymałoby się, jest w przekonaniu osoby, rozwiązującej test, bezwzględnie konieczne. Zadania szóste i siódme wymagały zajęcia postawy – żeby tak rzec – umiarkowanie reformistycznej, a w ślad za nią pomyślenia nad jakąś drobną reformą programów w postaci jakiejś innowacji lub jakiegoś skreślenia przedmiotu mało ważnego lub jego części.

Rozwiązywanie testu było anonimowe. Miało to pewną zaletę, ale – z drugiej strony – również wadę. Z jednej strony dawało to osobom rozwiązującym go swobodę w „reformistycznych marzeniach”.

Z drugiej strony umożliwiało sposób rozwiązania, aby tylko zbyć badających byle jaką odpowiedzią, tj. bez odpowiedniego wysiłku umysłowego. Statystyczne opracowanie materiału, wykonane przez L. Sta- wowską, dało obraz aktualnej wiedzy studentów w zakresie obowiązujących obecnie programów nauczania, obraz ich pomysłowości w swobodnym redagowaniu planów i doboru treści nauczania, niemniej – kierunku ich ocen intelektualnych w zakresie materiału szkolnego nauczania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.